Na 1.279 dagen mijn kinderen weer gezien …..

Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover! Na 3,5 jaar (1.279 dagen) heb ik twee van mijn kinderen weer gezien. Voor degene die dit voor het eerst leest, sinds 22 mei 2011 heb ik mijn 4 kinderen niet of nauwelijks gezien. Mijn jongste (3) heb ik voor het laatst gezien op zaterdag 4 augustus 2012, nu ook al meer dan 2 jaar geleden. Maar goed, na 3,5 jaar ‘vechten’ en vooral wachten was het zover!

Uiteraard was ik knap gespannen, zoals dat heet, dat slaat bij mij op mijn maag. Een gevoel dat ik al lang niet meer heb gehad, eigenlijk voor het laatst in 2011. Toen ik mij realiseerde dat ik door de gevolgen van mijn bipolaire stoornis niet meer in staat was mijn kinderen een goed thuis te geven binnen de omgangsregeling. Ik nam toen de beslissing dat ik dit ook communiceerde naar mijn 3 exen. Later bleek dat dit een verkeerde beslissing was, de moeders van mijn 4 kinderen gebruikten dit als vrijbrief om mij te diskwalificeren als (goede) vader ….

Blog Wolfje het bordspel

Vrijdag 21 november 2014 – in de middag
Het goede nieuws: het was een heerlijke anderhalf uur. Met mijn 2 kinderen het spelletje “Dolfje Weerwolfje” gespeeld. Bij toeval kwam het poppetje ‘pa’ bij mij terecht.

Het spelletje was redelijk ingewikkeld (zeker als je al 3,5 jaar geen spelletjes hebt gespeeld), maar samen met de kids werd al snel duidelijk hoe het in elkaar zat. Mijn kinderen waren 3,5 jaar ouder geworden, maar ook 3,5 jaar groter en wijzer. Het is een lange tijd, maar ondanks die lange tijd was het ijs snel gebroken. Mijn kinderen keken naar mij, ik keek naar hen, het was ontspannen …

Op een gegeven moment wilde mijn dochter chocomelk. Met zijn allen naar het apparaat en mijn twee kinderen maakten voor ons de drankjes klaar. Op dat moment zo bijzonder …. Mijn zoon was al heel jong gek op koffie (kinderkoffie) en ik vertelde dat verhaal. Hij wist het nog heel goed! Een heerlijk gevoel dat ik als papa wel lang uit beeld was, maar zeker niet vergeten! Binnenkort zie ik ze weer … ik reed blij naar huis 🙂

Blog Wolfje file rijden

Vrijdag 21 november 2014 – in de avond
Op weg naar huis reed ik via de A1 en rond 17 uur is dat geen sinecure. File rijden is zo’n beetje de enige mogelijkheid. Maar ook tijd om mijn gevoel de ruimte te geven. Mijn blijdschap overheerst …, maar na een kwartiertje was er ook boosheid. Boosheid over de lange tijd dat ik mijn kinderen NIET heb gezien.  Waarom 1.279 dagen lang?!

Ruim 3,5 jaar, is 43 maanden, is 183 weken, en 1.279 dagen. Ik zal niet verder gaan, maar er zijn momenten in mijn leven geweest dat ik de minuten weg liet tikken op een weekend dat de kinderen er normaal zouden zijn, maar nu niet. Dit allemaal omdat ik een bipolaire stoornis heb. Helaas te lang onbehandeld geweest, maar sinds maart 2012 wel in behandeling en stabiel. Ook al weer ruim 2,5 jaar nu. Ik ben trots op mijzelf dat het gelukt is om weer een normaal leven op te bouwen, ondanks dat ik de schijn tegen had en … dat ik mijn kinderen weer heb gezien!

Zaterdag 22 november 2014
Op het moment dat ik dit blog schrijf, merk ik ook een gevoel van voldaanheid. Voldaan dat ik mijn leven heb opgepakt, dankbaar dat ik het heb kunnen oppakken en dankbaar dat ik de stichting Orange Monday Foundation heb opgericht, voor mijzelf en anderen! Dankbaar dat ik samen met Hester Morsdorf ook de fundamenten heb gelegd voor de franchiseformule OMC Vitaliteit Centra die in 2015 de 1e vestigingen gaat openen in Nederland. Dankbaar ook voor het eerste kwartet partners. Eerst dit najaar nog het hoofdkantoor en dan kunnen wij gaan knallen met 10-20 partners van OMC in 2015. Omdat het kan … omdat het nodig is.

Banner OMC Body & Mind

Maandag 26 januari 2015
Dan is het weer zover! Blue Monday 2015. Ik zal er alles aan doen om daar een hele mooie Orange Monday van te maken. Op die dag, precies 3 jaar geleden, is Orange Monday ontstaan. Positief denken, ook al is je situatie nog zo zwaar. Het heeft mij door de afgelopen 3,5 jaar heen getrokken. Altijd de hoop houden mijn kinderen weer te zien en dat zij mij weer mogen zien. Weten dat ik er ben.

Elke dag dat ik mijn kinderen zal zien in de toekomst zal ik denken aan OMC. Met alle passie, doorzettingsvermogen, kennis en ervaring zal ik een bijdrage leveren aan de verandering in de (Geestelijke) Gezondheidszorg. Dat mensen niet door aannames en veronderstellingen een oordeel vellen over mensen met psychische klachten die nog nauwelijks is terug te draaien.

Banner - downloaden ondernemingsplan OMC Vitaliteit Centra

Steeds meer mensen sluiten zich aan bij de franchiseformule. Ze weten van mijn achtergrond, ik ben daar heel open over (zie mijn eerste blog: “Wie ben ik”) en samen gaan wij komend jaar een landelijke dekking realiseren in Nederland van allemaal OMC’s die door zelfstandige professionals worden gerund. Allemaal volgens de visie en filosofie van Orange Monday. Ik weet nu al dat maandag 26 januari 2015 geen Blue Monday, maar Orange Monday wordt!

Nieuwe carrière in het nieuwe jaar als ZZP’er?
Wil jij ook je bijdrage leveren door aan de slag te gaan met holistische Gezondheidszorg? Ben jij ZZP’er? Klik dan op onderstaande banner en check de vacatures! Dinsdag 6 januari 2015 is de eerste mogelijkheid in het nieuwe jaar. Aanmelding kan nu al uiteraard!

Banner - Word franchisenemer bij OMC Vitaliteit Centra logo

Tenslotte, u heeft mijn bovenstaande verhaal gelezen. Als ik in 2011 de begeleiding had gehad van OMC Vitaliteit Centra, had ik al mijn 4 kinderen veel sneller weer gezien …

Fijne zondag en een positieve groet, Martin

Advertenties

Over martinjanmelinga

Papa | 4 kids | Levensgenieter | Passie | Optimist | NLP | Marketing | Coach | Trainer | #Ervaringsdeskundig #GGz | #Bipolair | voor acceptatie van psychische klachten | schrijft #blogs | :-) | #OM - Founder Orange Monday Foundation
Dit bericht werd geplaatst in (Jeugd) GGZ 3.0, 123-methode©, Kinderen, Kinderen zijn de toekomst, OM Centers Kids, OMC Vitaliteit Centra, Omgangsregeling kinderen, Orange Monday, Over Martin Jan Melinga, Zelfstandige zorgprofessional, ZZP en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Na 1.279 dagen mijn kinderen weer gezien …..

  1. Dag Martin Jan,
    Mooi dat je kinderen weer de gelegenheid kregen om na zoveel dagen hun vader eindelijk weer mee te kunnen maken, er een spelletje mee te spelen, samen chocola te drinken. Voor jou uiteraard ook een mijlpaal. Hopelijk is dit de start van het verdere herstel van de band die je kinderen en jij met elkaar hebben én krijgen zowel je kinderen als jij in de toekomst de gelegenheid voor voldoende regelmatig contact met elkaar om deze band verder te kunnen verstevigen, vorm te geven en uit te bouwen. Goed begin weer om te herverbinden. Enjoy!

  2. reinejragolo zegt:

    Afschuwelijk voor je die bipolaire stoornis.

    • Hoi, bedankt voor je bericht, mijn bipolaire stoornis is niet afschuwelijk. Wel de gevolgen ervan toen ik nog onbehandeld rondliep en het stigma rondom deze stoornis. Dat is afschuwelijk. Ik heb ook veel te danken aan mijn bipolaire stoornis. Een verandering van benadering door de maatschappij zou mooi zijn, anders omgaan met mensen met psychische klachten. Gelukkig ben ik al weer 2,5 jaar stabiel 🙂 Daarom ook de Orange Monday Foundation!

  3. Mooi Stuk, ik leef met jullie mee in goede en mi der goede tijden.,

  4. Inmiddels is mijn eigen dochter ook 8, richting de 9. Vanaf haar 2e verjaardag kon ik echt niet meer voor mezelf zorgen ( sinds zwangerschap depressie )en sindsdien in allerlei instellingen gezeten. Haar soms maanden moeten missen. Nu zit ik sinds kort opnieuw op een plek waar ik haar niet kan zien en dat zal nog wel even duren. Ik zie haar nu dankzij mijn ouders 1x per twee weken bij hen thuis. Ik vind dit als moeder al verschrikkelijk want onze band is sterk! Maar ik kan haar niet geven wat ik het liefste wil. Ik koester de momenten samen! Ik kan mij niet voorstellen hoe dit voor jou moet voelen Martin Jan. Ik hoop echt dat je het contact uiteindelijk weer kunt opbouwen. Weet dat ik met je mee leef, en heel veel respect voor je kracht en doorzettingsvermogen! Wendy

  5. Rianne Smit zegt:

    Martin Jan, diep respect voor jou!! Dat je al die tijd bent blijven knokken tegen het onrecht. Ik herken wel iets in dat onrecht. Ik met mijn bipolaire stoornis ben dus bij voorbaat geen goeie moeder. Ze was ineens bij me weg mijn dochter, terwijl ik haar nog zoogde. Nu woont ze in mijn broers gezin, gelukkig in de familie. Het is desondanks lastig om dichtbij haar te komen. Men vertrouwd mij, haar eigen moeder, haar niet toe voel ik. Maar enfin. Ik bewonder jouw doorzettingsvermogen. Petje af!! Je hebt heel veel weten te bereiken.
    Rianne Smit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s