Een kind is geen bezit … toch?!

Update: 22-11-2013
Bepaalde data blijven in mijn hoofd ‘hangen’. Op 22 mei 2011 zag ik mijn kinderen voor het laatst, bijna 1.000 dagen, 30 lange maanden en 2,5 jaar. Het contact met mijn 3 exen loopt nu echt alleen nog via advocaten … Bizar! Non-communicatie, ik word er gek van! Ook een dag van bezinning, stilstaan bij de verloren tijd. Een groot deel van het ‘groeien’ van mijn kinderen maak ik nu niet mee … Zouden zij hun vader wel missen? Vragen die door mijn hoofd flitsen …

Afgelopen maand wel weer de nodige beslissingen genomen aangaande de omgangsregeling met mijn kinderen. Voor 2 kinderen ligt het (nieuwe) verzoek (zie mijn andere blog) tot omgangsregeling bij de rechtbank, benieuwd wanneer de zaak voorkomt.

Voor mijn jongste zoon (zie onderstaand blog) is de advocaat nu aan de slag. Ik heb naar zijn moeder nog een laatste mail gestuurd om de ‘zaak in de minne’ te regelen. Blijft vreemd, dat zou toch altijd moeten. Vaders en moeders zouden dat altijd moeten doen na een scheiding. Wishfull thinking? Voor mij wel lijkt het …

20131115 Quint en Zwarte - Pipo - PietDecember 2013
Op naar een derde ‘feestmaand’ zonder kids met Sint Nicolaas en Kerst. Als positief mens blijf ik toch naar de toekomst kijken. Misschien volgend jaar? Gelukkig sijpelt er zo nu en dan een foto door …. 🙂

Warme groet, Martin

Blog 23-10-2013
Mijn moeder (81 jaar) zei ooit tegen mij: “Kinderen heb je te leen, je moet ze goed verzorgen, van ze houden en te zijner tijd gaan ze hun eigen weg.”

Afgelopen vrijdag (18/10) heb ik een blog geschreven over het falende rechtssysteem aangaande de omgangsregeling voor kinderen na echtscheiding. Drie van mijn vier kinderen zijn voortgekomen uit twee  huwelijken. Wat goed geregeld is door de wetgever is het gezag, bij een huwelijk is er sprake van gemeenschappelijk gezag over de kinderen. Ondanks het feit dat beide moeders de wetgeving overtreden (artikel 279 strafrecht), heeft de niet verzorgende ouder (in dit geval de vader) wel gezag. Dat hij soms niets kan met dat gezag blijkt wel uit eerder genoemd blog. Echter, ik blijf vechten voor mijn kinderen. Niets is onmogelijk, toch? Als ik zo’n slechte vader was geweest, hadden beide moeders mij wel uit het ouderlijke gezag laten zetten. En, als ik de kinderen later in mijn leven wel weer zie, kan ik zeggen dat ik alles wat mogelijk is heb gedaan om weer een omgangsregeling te realiseren.

blog kind bezit ... dwaze vadersKlik op foto voor de website van de “Dwaze Vaders”

Vader worden zonder huwelijk
Met de moeder van mijn jongste zoon heb ik  14 maanden een relatie gehad en in januari 2011 werd hij geboren. Tijdens de zwangerschap heb ik mijn zoon al officieel erkend. Na de geboorte moesten er nog diverse papieren naar de rechtbank om de erkenning definitief te maken. Echter voor dat gebeurd was, werd de relatie door haar beëindigd.
Na het verbreken van de relatie heb ik nog gevraagd de papieren in te dienen, maar mijn inmiddels ex-partner, werkte niet meer mee, terwijl ze het daarvoor de normaalste zaak van de wereld vond. Zij had geen behoefte om met mij te overleggen bij belangrijke beslissingen, bijvoorbeeld schoolkeuze. Daar stond ik dan als vader van een pasgeboren zoon (toen nog geen jaar oud).

Nadat de relatie verbroken was, heb ik mijn jongste zoon in een periode van een jaar (augustus 2011 – augustus 2012) nog een paar keer MOGEN zien. Sinds augustus 2012, nu ruim een jaar geleden, heb ik hem niet meer gezien. Zelfs de door zijn moeder aangemaakte Facebookpagina van onze zoon is voor mij geblokkeerd. Ik krijg geen enkele informatie over onze zoon. Het enige dat ik weet, is dat mijn jongste zoon en zijn moeder gaan verhuizen naar een voor mij onbekend adres. Ze gaat samenwonen met een nieuwe papa voor onze zoon. Hij kent deze nieuwe zelfbenoemde ‘papa’ beter dan mij en dat doet zeer…
Quint 10 januari 2012 verjaardag

Laster en smaad naar vader
Ondertussen heeft mijn voormalig partner het realiseren van een eventuele omgangsregeling volledig dichtgetimmerd door mij voor alles en nog wat uit te maken (lees één van mijn andere blogs). Juist tijdens mijn herstelperiode (bipolaire stoornis). Na veel pesterijen via internet heeft ze zelfs (samen met één van  mijn ex-vrouwen) afgelopen januari mijn faillissement mede veroorzaakt. Terwijl ik bezig was weer een (financieel) succes te maken van mijn leven, werd het onder mijn handen afgebroken. Aangiftes bij de politie zijn zinloos en werden terzijde schoven door justitie. Het gaat tenslotte om een ex-partner, bovendien een vrouw! Als het een ander was geweest ….. Gelukkig is het faillissement onlangs weer opgeheven.

Het ergste van alles vind ik nog dat mijn twee ex-vrouwen mee zijn meegegaan in de persoonlijke strijd tegen mij, met als gevolg dat ik geen van mijn vier kinderen zie. In onderstaande cartoon geeft ze het overleg aan tussen zichzelf en de andere twee moeders van mijn kinderen. Een ´gezellig onderonsje´ met, naar later blijkt, voor mij tragische gevolgen. 20121112 Over leg - bijpraten met de dames - omgang kids

Omgangsregeling
In maart 2012 waren mijn voormalig vriendin en ik bijna tot een omgangsregeling gekomen via een ouderschapsplan. Ze stelde echter eisen waaraan ik op dat moment onmogelijk kon voldoen (de behandeling van mijn bipolaire stoornis werd net gestart) en zo werd dit belangrijke document (wederom) niet getekend. Sindsdien zijn er vele mails, aangetekende brieven, zowel van mijn advocaat als van mij verstuurd naar haar. Zij hult zich echter in stilzwijgen en reageert nergens op. Door het contact dat mijn voormalig partner heeft met de beide andere moeders, weet ze dat ik kansloos ben als ik een verzoek tot omgang indien bij de rechter. Ik mag tenslotte mijn andere kinderen ook niet zien en het rechtssysteem heeft gelijk. Te triest om over te praten.

Kind is geen bezit … toch?!
Wat ik na 2,5 jaar strijd heb ontdekt, is dat de 3 moeders de kinderen als hun bezit beschouwen en zichzelf als de betere ouder zien. Zij onthouden mijn 4 kinderen het recht om hun vader te zien. Bizar is dat de laatste 2 moeders mij altijd een ‘geweldige” vader vonden. Totdat de relatie ten einde was. Wie heeft het recht om te oordelen of een vader of moeder geschikt is? Onder normale omstandigheden bedoel ik dan. Ik heb mijn kinderen in de 15 jaar dat ik ze mocht opvoeden nooit geschaad.

Ik ben wel te lief geweest, naar de moeders dan. Geen keiharde strijd aangegaan, want daar wordt niemand beter van. Wat blijkt nu, mijn kinderen en ik zijn de dupe geworden door de verzorgende moeders en het rechtssysteem die de macht aan de moeders geeft en ik mijn kinderen dus NIET kan/mag zien.

blog kind bezit Kind van de rekening

Gevolgen moeders en kinderen
Soms, op zwartgallige momenten, denk ik aan een toekomst (over 10-20) jaar (ik ben dan inmiddels in de zestig) en één van mijn kinderen staat voor de deur. “Ik wil met je praten”, zegt mijn kind dan. Wat moet ik dan vertellen ….? De schade die wordt aangericht door de 3 moeders is niet te overzien.

Wat als de andere 2 moeders nu vernemen dat wat mijn voormalig partner allemaal verteld heeft over mij gelogen is? Hoe reageren zij dan? Zij moeten het beste voor hebben voor hun en mijn kinderen en dat is de afgelopen 2,5 jaar niet gebeurd. Hoe kan je tegen een kind zeggen; “sorry lieverd, ik heb al die jaren over papa gelogen”?

Een strijd om kinderen kent alleen maar verliezers, in mijn geval zeker, al weten de moeders het nog niet. Een verandering van ons rechtssysteem is absolute noodzaak, zeker met een almaar stijgend aantal scheidingen. Afgelopen jaar waren 70.000 kinderen betrokken bij een scheiding, waarvan tussen de 15-30% niet vriendschappelijk verliep.

Tijd voor verandering dus
Een tijdje geleden schreef ik een blog over een prenataal ouderschapsplan. Nog niet DE oplossing, maar in ieder geval weer een stap richting ouderlijke verantwoordelijkheid na scheiding. Zet voor de kinderen de persoonlijke meningsverschillen aan de kant. Omdat het kan en moet in het belang van de toekomst van de kinderen.

Wie denkt er met ons (Orange Monday Foundation) mee? Scheidingen en omgangsregeling brengen namelijk ook veel psychische schade met zich mee. Voorkomen is ook hier beter dan genezen.

Warme groet, Martin

PS It’s Time To Change!

Hoe doet u mee? Om te beginnen door @TimeToChangeNL te volgen op Twitter of onze nieuwe groep op Facebook. Praat mee, ga de discussie aan en zorg dat we met zijn allen het roer #OMgooien!!

LOGO-Orange-Monday-nieuw-2

Advertenties

Over martinjanmelinga

Papa | 4 kids | Levensgenieter | Passie | Optimist | NLP | Marketing | Coach | Trainer | #Ervaringsdeskundig #GGz | #Bipolair | voor acceptatie van psychische klachten | schrijft #blogs | :-) | #OM - Founder Orange Monday Foundation
Dit bericht werd geplaatst in Bipolaire Stoornis, Echtscheiding, Faillissement, Omgangsregeling, Orange Monday, Rechtssysteem, Time To Change NL en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s