Art 279 strafrecht (omgangsregeling) … het rechtssysteem klopt niet!!

Dit blog broeit alweer een tijdje in mijn hoofd. Waarom? Omdat ik voor 3 van mijn 4 kinderen wordt getroffen door een falend rechtssysteem. Ik ben de trotste vader van deze 3 kinderen die in de huwelijken met 2 moeders geboren zijn. De kids zijn ondertussen 15, 9 en bijna 6 jaar oud.

Blog Rechtspraak Omgangsregeling ringen

Gestaakte omgangsregeling (gerechtelijke uitspraak)
Op 22 mei 2011, mijn verjaardag, heb ik ze voor het laatst gezien. Dat is volgende week 2 jaar en 5 maanden, and counting. Mede door mijn ziektebeeld toentertijd (bipolaire stoornis) was ik niet in staat mijn kinderen te ontvangen. Na een aantal maanden (eind 2011) was ik weer in een goede gezondheid. Echter, de moeders gaven niet thuis op mijn verzoek om de omgang weer op te starten. De moeders vonden dat ik eerst maar eens moest laten zien of ik het weer aankon. Ik moest zorgen voor een vast inkomen en een eigen woning (ik woonde toen bij mijn moeder).

Via maatschappelijke werk (geen autoriteit) kwam ik uiteindelijk terecht bij een advocaat. We spreken ondertussen najaar 2012.  De moeders kregen brieven van mijn advocaat, waar door 1 van de moeders wel op werd gereageerd (met weer een lading eisen) en door de andere moeder helemaal niet. Doodzwijgen heet zo iets. Pas medio 2013 reageerde laatst bedoelde moeder in 1x wel, maar toen hadden mijn advocaat en ik reeds een Kort Geding aangespannen. De rechter verwees mij uiteindelijk weer terug naar de rechtbank. De moeder weigerde namelijk in gesprek te gaan met mij aangaande een nieuwe opbouw van de regeling (omdat mijn kids mij al weer 2 jaar niet hadden gezien). De rechter en ik (wederom) machteloos. Het nieuwe verzoekschrift voor mijn 2 kids is deze maand ingediend bij de rechter (wordt vervolgd).

Blog Rechtspraak Vrouwe Justitia

Voor mijn oudste dochter was er op dat moment ook juridisch niet zo veel meer te doen (Kort Geding werd hier afgeblazen). Als er een nieuwe rechtszaak zou komen zou mijn dochter rondom de uitspraak al bijna 16 jaar zijn en dan zelf mogen kiezen. Gezien het feit dat mijn dochter mij al ruim 2 jaar niet ‘in real life’ gesproken heeft, gelooft ze alle ‘verhalen’ van haar moeder. Het Whatsapp-contact is ondertussen ook verbroken. Mijn dochter ‘hoeft’ mij niet meer te spreken, ik ben een vreemde geworden. Logisch toch? 2,5 Jaar is een hele lange tijd. Ik verwijt haar niets …..

Macht van de moeder
In mijn geval heeft de verzorgende  moeder (het kan natuurlijk ook vaders betreffen) alle macht in handen en hoeft zich letterlijk nergens aan te houden. De moeder van mijn oudste dochter heeft de omgang in 14 jaar regelmatig getraineerd. Ik moest bijvoorbeeld ALTIJD halen en brengen. Mijn ex weigerde onze dochter te brengen. Citaat: ‘Als je haar wilt zien dan moet je haar komen halen en brengen, anders zie je haar niet’. Zelfs in een (lange) periode dat ik geen auto had, moest ik een auto lenen om mijn dochter te kunnen zien. Ik heb dat uiteraard geregeld al die tijd, maar het is te gek om over te praten wat voor een macht de verzorgende ouder heeft.

Medio 2011 werd ik keihard getroffen door mijn zwaarste depressie ooit. Deze duurde 6 maanden en ik was absoluut niet in staat om mijn dochter te ontvangen. Mijn ex heeft gebruik gemaakt van de situatie en gerealiseerd wat zij altijd al wilde: dat ik mijn dochter niet meer zou zien. Ooit (2003) tijdens een rechtszaak sprak ze deze wens al uit. Toen wist ik nog niet dat dit harde realiteit zou gaan worden. Saillant detail is, dat mijn oudste dochter ook op 22 mei 2011 jarig was, net als ik. In 1998 het mooiste cadeau en nu een dochter die mij niet mag zien van haar moeder.

Blog Rechtspraak echtscheiding gebroken hart roze

Artikel 279 strafrecht
Sinds 15 februari 2005 heeft een arrest van de Hoge Raad het mogelijk gemaakt om – bij het niet nakomen van de beschikte omgangsregeling in een situatie van gezamenlijk gezag – tegen de ouder die zich niet aan de omgangsregeling houdt bij politie en justitie aangifte te doen wegens “Onttrekking aan de ouderlijke macht” (Artikel 279 Sr.) als strafbaar feit:

1. Hij die opzettelijk een minderjarige onttrekt aan het wettig over hem gesteld gezag of aan het opzicht van degene die dit des bevoegd over hem uitoefent, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.

Mij kwam al eerder ter ore dat dit artikel erkend wordt sinds eind 2005. Echter, waarom zou je aangifte doen? In de praktijk worden deze aangiftes of afgewezen of geseponeerd. Ik heb op internet nauwelijks een  uitspraak kunnen vinden, 1x een taakstraf van 60 uur. De ‘moeder’ kan tenslotte niet de gevangenis in want ze moet haar kinderen ‘verzorgen’.  Veel redenen om dit soort zaken privaatrechtelijk op te lossen. Waarom zou justitie zich hier mee bemoeien, zo erg is het toch niet? En wat is de aangerichte schade?

Blog Rechtspraak scheiding tekening

Schade niet nakomen omgangsregeling
Wat is de schade dat is de vraag en wat heeft het voor zin?

Wat is de schade: in mijn  geval is dat 100% immateriële schade en dus (in Nederland) niet te becijferen en als dat wel zou kunnen, wordt het niet toegekend. Niet aan mijn kinderen en niet aan mij. Voor mij is de schade onbetaalbaar. Het feit dat ik 2,5 jaar van het leven met mijn kinderen (en zij met mij) heb moeten missen, zijn niet terug te draaien. Er is sprake van onherstelbare schade ….

Wat heeft het voor zin: Wat voor zin heeft het NU nog om aangifte te doen? Dit had misschien 2 jaar geleden nog zin gehad. Nu niet meer… Mijn kinderen zijn van mij vervreemd en noemen een andere man “papa”. Ze kennen mij niet meer waarschijnlijk. Mijn dochter heeft haar eigen leven opgebouwd in de weekenden dat ze normaal bij mij was. En stel, mijn ex krijgt straf, verandert dat de mening van mijn dochter over mij?

Vandaar dat dit blog al een tijdje broeit in mijn hoofd. Ik zoek geen medelijden, maar mensen die hetzelfde hebben meegemaakt als ik (of nog steeds meemaken). Orange Monday Foundation gaat zich hard maken voor deze mensen. Niet alleen voor mij, maar voor iedereen dus. Kinderen mogen niet de dupe worden van een falend en verouderd rechtssysteem.

Iedereen kan zich per mail bij mij melden en zal op korte termijn een reactie van mij krijgen. Het is Time To Change, voor alle ouders die, zonder reden, hun kinderen niet mogen zien!

Warme groet, Martin

PS It’s Time To Change!

Hoe doet u mee? Om te beginnen door @TimeToChangeNL te volgen op Twitter of onze nieuwe groep op Facebook. Praat mee, ga de discussie aan en zorg dat we met zijn allen het roer #OMgooien!!

LOGO-Orange-Monday-nieuw-2

Advertenties

Over martinjanmelinga

Papa | 4 kids | Levensgenieter | Passie | Optimist | NLP | Marketing | Coach | Trainer | #Ervaringsdeskundig #GGz | #Bipolair | voor acceptatie van psychische klachten | schrijft #blogs | :-) | #OM - Founder Orange Monday Foundation
Dit bericht werd geplaatst in Bipolaire Stoornis, Diagnose, Echtscheiding, Omgangsregeling, Politiek en beleid, Rechtssysteem, Time To Change NL en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Art 279 strafrecht (omgangsregeling) … het rechtssysteem klopt niet!!

  1. Henrita priester zegt:

    Dit vind ik erg. Altijd gedacht dat omgangsregelingen via een juridisch proces geëist konden worden. Naar mijn weten hebben beide ouders het recht hun kinderen te zien.
    Sterkte bij jullie werk. Hopelijk dat er in de toekomst verbetering zal zijn.

  2. Pingback: Een kind is toch geen bezit … toch!? | Martin Jan Melinga

  3. Theo Janssen zegt:

    Sterkte met en in je(jullie) strijd; dat wens ik van harte. De wetgever in Nederland
    laat het hier flink afweten! De casus “Reuver, 7 nov 2013” is het zoveelste treurige bewijs dat de ‘omgang’ – met name door justitie en de kinderbescherming/hulpverlening – rondom omgangsregelingen ziek is; nee onmenselijk is. Vooral de frustratie die daaruit kan voortvloeien breekt alle partijen – ook het kind – bij regelmaat helaas, op.
    Art. 279 Sr. … en wat dan nog; De moeder kan niet gegijzeld (lees; gevangen gezet) worden teneinde het nakomen van een omgangsregeling af te dwingen. Maar: Ligt de bal wel bij de rechter? Voor de ‘lopende gevallen’ helaas wel. Ik raad ‘nieuwe gevallen’ – en dat is iedereen die na vandaag in het huwelijk treedt – aan om huwelijkse voorwaarden op te stellen en daarin afspraken te regelen over ouderschap; gedeeld ouderschap. Informeer maar eens naar de praktijken (dossiers) van Bureau Jeugdzorg; gru – we – lijk. Ik lees (nog) niets over betalingsregelingen (onderhoudskosten van het kind); maar veelal is dat aspect juist wel zeer goed juridisch dichtgetimmerd! Rechters zijn net kooplui. Ook zij kunnen anders!
    Theo Janssen.

  4. Pingback: Toch doet het pijn … | Martin Jan Melinga

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s