Vaderdag – Niets bijzonders?!

Update: Om privacy redenen zijn andere namen, die ik ook in mijn boek ga gebruiken,  gebruikt voor mijn kinderen

Vandaag hoorde ik een commercial op de radio over de aankomende Vaderdag (16 juni). Het lijkt nog ver weg, maar het raakte mij. Laat ik voorop stellen dat ik er niet heel veel mee heb, Vaderdag  of Moederdag, maar toch voor mij zijn het wel speciale dagen.

Waarom raakte het mij? Ik was bezig met verzoekschriften die naar de rechtbank moeten in het kader van de omgangsregelingen met mijn kinderen. Sinds mei 2011 heb ik mijn kinderen niet meer gezien, ondanks bestaande omgangsregelingen. Mijn jongste zoon Quint (2011) heb ik tot augustus 2012 nog een aantal keren een paar uurtjes mogen gezien. Daarna niet meer. (noot: tot op heden eind 2016)

Ik heb 4 kinderen van 3 moeders en dat maakt de zaak ingewikkeld. Mijn oudste dochter Heleen (15 – 1998) is geboren uit mijn eerste huwelijk, dat inclusief samenwonen 10 jaar duurde. Uit mijn tweede relatie dat ook na 10 jaar werd beëindigd (waarvan 5 jaar huwelijk), zijn 2 kinderen geboren; mijn oudste zoon Willem  (2004) en jongste dochter Eline (2007). Bij beide scheidingen speelde mijn bipolaire stoornis een rol. In de totaal 20 jaar dat ik een relatie had met de moeders of getrouwd was, heb ik (mede door medicatie tot 2006) een ‘normaal’ leven kunnen leven. Voor mijn oudste dochter heb ik sinds 1999 een omgangsregeling. Ik heb nooit één weekend of vakantie gemist. Trouw elke weekend gehaald en gebracht, het waren heerlijke tijden.

In 2009 veranderde alles. Door mijn tweede scheiding werd een periode van pieken en dalen opgang gebracht die pas is gestopt in maart 2012 (zie mijn eerste blog).

Ik raakte in een fase van instabiliteit, nauwelijks inkomen (ondernemer) en geen eigen huisvesting. Alle maatschappelijke pilaren werden weggeslagen. In deze bipolaire periode ontmoette ik de moeder van mijn jongste zoon. Zij bleek al na 6 weken zwanger en in 2011 werd mijn jongste zoon geboren. In juni 2011 is deze relatie door haar beëindigd, omdat ze mijn pieken en dalen (bipolair) niet meer aan kon. In de periode 2009-2011 heb ik 4 manische periodes gehad en 3 lange depressies.

Mijn laatste depressie in 2011 was de langste en duurde 7 maanden. Die maanden markeerden een zoektocht. Wat mankeert mij? Waarom die pieken en dalen? Ik wil ook een ‘normaal’ leven! Uiteindelijk werd  een persoonlijkheidsonderzoek gedaan en in maart 2012 kreeg ik de ‘verlossende’ diagnose; bipolaire stoornis. Sinds die tijd ben ik aan het “genezen” en schoon schip aan het maken, want er is veel aangericht, dat besef ik maar al te goed. Zeker niet in de laatste plaatst door mijzelf.

In september 2012 heb ik gelukkig een advocaat in de arm kunnen nemen om het herstel van de omgangsregeling te realiseren. In der minne lukte onmogelijk. De moeders hielden en houden de omgang met mijn kinderen tegen, vanwege het feit dat ik geen eigen woning of inkomsten had, en natuurlijk mijn bipolaire stoornis. Ook nu ik mijn leven weer op orde heb, mag ik van de moeders mijn kinderen niet zien.

Daardoor kan ik het gevoel van mijn kinderen niet omschrijven. Door het Whatsapp-contact, dat ik soms heb met mijn oudste dochter, weet ik dat ik zwart ben gemaakt door haar moeder. Pijnlijk te beseffen dat naast het feit dat ik een bipolaire stoornis heb, mijn psychische kwetsbaarheid ook nog eens tegen mij wordt gebruikt. Ik ben nooit onverantwoordelijk omgegaan met mijn kinderen.

Vaderdag – Niets bijzonders? Voor mij is Vaderdag dus wel iets bijzonders! Nu alweer de 3e keer zonder mijn 4 kinderen. Ik heb nog steeds de hoop dat ik ze weer ga zien. Ik blijf vechten, maar ik ben ook realistisch genoeg te weten dat mensen op een andere manier naar mij kijken dan ik zelf of mensen die dichtbij mij staan en die weten wat er speelt.

Orange Monday geeft in de maand juni 2013 extra aandacht aan ouders met een #Stigma. Vechtscheidingen zijn er in alle geledingen van de maatschappij en regelmatig met ernstige gevolgen. Met een psychische kwetsbaarheid staat een ouder nog zwakker. Het uiteindelijke resultaat is dat in bijna alle gevallen de kinderen het spreekwoordelijke ‘kind van de rekening’ worden. Voor ons dus reden om via het Twitteraccount @TimeToChangeNL het gesprek aan te gaan.

Stichting Orange Monday voegt de daad bij het woord met de Vitaliteit Groep (update 2016) en gaat de belangen behartigen van vaders, moeders en kinderen die elkaar niet mogen zien, omdat één (of beide) van de ouders een psychische aandoening heeft. Veel vaders en moeders hebben naast het feit dat ze een psychische kwetsbaarheid hebben, te kampen met (juridische) problemen aangaande de omgang met hun kinderen.

Ook hier is weer het #Stigma een grote veroorzaker van die problemen. Tenzij hun veiligheid in het geding komt, mogen kinderen niet van hun ouders worden gescheiden!

Touwtrekkende kinderen #OM

Wij zien liever touwtrekkende kinderen dan ….. “touwtrekkende” ouders!

Met positieve groet, Martin Jan Melinga

i-am-me-geen-excuses-voor-psychische-klachten-orange-monday-segui

Advertenties

Over martinjanmelinga

Papa | 4 kids | Levensgenieter | Passie | Optimist | NLP | Marketing | Coach | Trainer | #Ervaringsdeskundig #GGz | #Bipolair | voor acceptatie van psychische klachten | schrijft #blogs | :-) | #OM - Founder Orange Monday Foundation
Dit bericht werd geplaatst in Bipolaire Stoornis, Echtscheiding en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Vaderdag – Niets bijzonders?!

  1. Martin,

    Bij puur toeval liep ik tegen jouw blog aan en vol verbazing las ik jouw tranentrekkende verhaal.
    Klaarblijkelijk leef jij nog steeds in een andere wereld, een wereld waarin jij nog steeds mensen een rad voor de ogen wenst te draaien door de werkelijke waarheid te manipuleren.

    Een “healing”proces wil ook zeggen dat je de waarheid onder ogen gaat zien en (zoals jij nu aan de lezers wenst wijs te maken) deze dan ook gaat puliceren.

    Jij weet verdomd goed dat ik nagenoeg het “naadje van de kous” weet over jouw verleden, wat je geflikt hebt en hoe jij met vrouwen omgaat, dus wanneer jij de waarheid gaat publiceren, zal dat meer respect opbrengen dan deze blog met onwaarheden.

    Jij kan deze reactie natuurlijk weigeren, daarvoor heb ik er een screenshot van gemaakt om jouw onzinverhalen middels mijn eigen WordPress-blog aan de kaak te stellen, voorzien van rechtsgeldige verklaringen die het tegendeel van jouw tranentrekkers zullen bewijzen.

    • Alles wat aandacht krijgt …. groeit!

      Geachte heer Jacques Smits,

      Bedankt voor de reactie op mijn blogs. Ik hoop dat u ze allemaal hebt gelezen, maar gezien uw reacties ga ik ervan uit dat dit niet is gebeurd. In uw nieuwe blog over mij komen geen nieuwe feiten naar voren en gebruikt u vuilspuiterij en (zelfverzonnen) scheldwoorden als tool om duidelijk te maken wat u wilt. Zonder succes, zo ga je niet met mensen om. Naar mijn mening verdienen mensen zoals u geen aandacht (alles wat aandacht krijgt, groeit). Dit is dan ook de reden dat ik niet eerder op uw lasterlijke blogs ben ingegaan. Dat u mijn blog ‘integraal’ en zonder mijn toestemming plaatst op uw eigen blogsite, druist in tegen het Nederlandse auteursrecht en getuigt wederom niet van smaak. Hiermee dwingt u mij nu wel te reageren.

      Ik lees uw blogs één keer in de zoveel tijd en krijg dan de kriebels over mijn rug. Wat een rare en nare verhalen schrijft u in uw blogs, vaak om mensen al dan niet terecht aan te vallen, mijn inziens alleen om uw ego te vergroten. Aangezien ik weet dat zo’n 90% van de blogs die u over mij heeft geschreven, gelogen zijn, is het aannemelijk dat ook uw blogs over anderen weinig waarheid bevatten. Waarbij ik niet uitsluit dat een deel van uw blogs wel correct zijn of in ieder geval op geverifieerde gegevens zijn gebaseerd.

      Uw ‘waarheid’ is lang niet altijd DE waarheid. Verificatie zou een juiste gang van zaken zijn, nuance dus! De schijn wordt gewekt dat u ingehuurd bent om het ‘vuile’ werk voor iemand anders te doen. Ik had u hoger ingeschat en niet verwacht dat u zich voor een karretje, in dit geval dat van mijn ex (mevrouw Schepman), zou laten spannen. Dit is nu maar al te duidelijk. Het is geen ‘detective’ die onderzoek heeft gedaan, maar iemand die plat informatie, verkregen via mevrouw Schepman, plaatst en dat een blog noemt. Riooljournalistiek! Wat mij nog het meest verbaast, is dat u mij niet kent, maar voordoet alsof dit al jaren het geval is. Behalve een enkel Twitter contact hebben wij elkaar slechts één keer (telefonisch) gesproken.

      In januari 2013 hebben wij elkaar dus kort telefonisch gesproken; u heeft de informatie over mij toen niet aan de werkelijkheid getoetst. Als u een haatdragende ex-partner (mevrouw Schepman) op haar woord gelooft en informatie niet verifieert, bent u wat mij betreft een privédetective van niets en kan ik u niet serieus nemen. Ik heb u de mogelijkheid geboden het gesprek met mij aan te gaan, maar dat heeft u afgehouden. Waarom? Durfde u de confrontatie niet aan? Neem een voorbeeld aan Chris Klomp (freelance journalist). Met hem had ik recent een meningsverschil op internet, een open discussie van 4 dagen op Twitter en uiteindelijk hebben we een afspraak gemaakt om met elkaar in gesprek te gaan. Zo gaan volwassenen met elkaar om!

      Waarom uw reactie door mij nog niet openbaar is gemaakt? Gezien de verwoording van uw reactie en de aankondiging dat u weer een blog zou gaan schrijven, hebben wij dat even afgewacht, angst is echter geen motivatie! Vandaag is er kort overleg geweest met de juridisch adviseurs van mij, mijn vriendin en de Orange Monday Foundation. De drie betrokken partijen in deze. Besloten is om te onderzoeken hoe wij u zowel justitieel als civiel aan kunnen spreken op laster en smaad. De wapens waar u gebruik van maakt.

      Uiteraard kan dit voorkomen worden. Wij vinden dat ook u die kans moet hebben, temeer daar onze jonge stichting Orange Monday Foundation in de opbouwfase is en wij niet zitten te wachten op een justitieel onderzoek naar u en processen vanwege uw daden. Wij gaan uit van positieve energie en opbouw. Vandaag, na de plaatsing van mijn nieuwe blog, zal ook uw reactie openbaar gemaakt worden. Mijn blogs, inderdaad op persoonlijke titel, staan voor openheid en transparantie. Ik ben vrijwillig werkzaam voor de Orange Monday Foundation en mijn blogs zijn geschreven vanuit de, onder meer door mij als ervaringsdeskundige, bedachte Orange Monday-filosofie.

      Wij verzoeken u dan ook vriendelijk doch dringend voor 21 juni 2013 beide blogs te verwijderen van uw WordPress-site. Wij verwachten geen openbaar excuus, al zou dat wel een mooie gedachte zijn.

      Op voorhand stellen wij u bij deze wel aansprakelijk voor de directe en indirecte schade (laster en smaad), die is voortgekomen uit uw beide blogs, voor zowel mij, mijn vriendin als de Orange Monday Foundation. Onder voor behoud van alle rechten tekenen wij, vertrouwende u volledig te hebben geïnformeerd.

      Met vriendelijke groet,

      ORANGE MONDAY FOUNDATION
      Martin Melinga Hester Morsdorf
      M: 06-42 93 13 46 M: 06-50 84 65 46

  2. Yvonne zegt:

    Mooi streven…ben onder de indruk van je eerlijke en open blog, respect!

  3. Pingback: #Vaderdag, iets bijzonders? Voor mij dit jaar zeker wel ….. #omgangsregeling #kinderen #scheiding | Martin Jan Melinga

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s